Przepychał się przez tłum, ocierając pot z czoła i mrużąc oczy przed światłami stroboskopu. Mijał ludzi w kolorowych strojach, tańczących do dźwięków keyboardu, gitar i syntezatorów, które dudniły w głośnikach. Jakiś gość z afro uniósł na jego widok kciuk w górę, inna kobieta w błyszczącej od cekinów sukience puściła mu oko. Nie reagował, zaczynało pulsować mu w skroniach, po części od wypitego alkoholu, po części od wzmagającego się w nim uczucia nienawiści do wszystkich naokoło. Dotarł do baru, gdzie usiadł i zamówił kolejnego drinka. Gdy już kończył opróżniać szklankę, ktoś klepnął go w ramię. "Gotowy?", spytał Mario Kontrargument. Eripe popatrzył na tłum ludzi na parkiecie i uśmiechnął się. "Jak nigdy", odpowiedział.