Jan Młynarski i jego Warszawskie Combo Taneczne w hołdzie Stanisławowi Grzesiukowi - "Sto lat Panie Staśku!" Pudło z siedziska od drewnianego krzesła. Na pudło naciągnięta świńska skórka. Do tego doklejony gryf ucięty wcześniej z uszkodzonej mandoliny. Najsłynniejszy instrument warszawskiej piosenki, bandżola barda stolicy, Stanisława Grzesiuka, to samoróbka, zrodzona z braku materiałów i wyjątkowej pomysłowości anonimowego więźnia pracującego w obozowym warsztacie w Gusen. W tymże obozowym warsztacie mechanik dokleił do dna krzesła gryf od uciętej mandoliny.

Warszawskie Combo Taneczne nagrało na tej bandżoli album na 100-lecie urodzin Stanisława Grzesiuka. W brawurowym stylu udowadniają, że folklor warszawski jest nieśmiertelny i niezniszczalny...Dodatkowa informacja handlowa Sto lat Panie Staśku! - trzeci album Warszawskiego Comba Tanecznego, został wydany w setną rocznicę urodzin Stanisława Grzesiuka. Na singel promocyjny wybrano piosenkę pt. "U Bronki wstawa"[1]. Singel i cała płyta otrzymały nominacje do Fryderyków 2019 - laur za «Album Roku Folk / Muzyka Świata»[2].Informacja o autorze/wykonawcyWarszawskie Combo Taneczne - siedmioosobowa formacja założona przez Janka Młynarskiego. Grupa wykonuje piosenki popularne w przedwojennej Warszawie, prezentując je zarówno we współczesnych, jak i prawie oryginalnych aranżacjach oraz wywołując u słuchaczy śmiech, wzruszenie i chęć zatańczenia. Na debiutanckiej płycie znajdują się utwory do tekstów Andrzeja Własta, piosenki Adama Astona i melodie tradycyjne, popularne na przedwojennych podwórkach warszawskich.