To będzie prawdziwa uczta dla fanów żywych, przestrzennych brzmień, samego artysty, ale nie tylko. Na swojej trzeciej solowej płycie, Jarecki porusza się pomiędzy utworami spokojnymi i refleksyjnymi, oraz dynamicznymi i energetycznymi, sięgając ponownie do kochanych przez siebie funkowych brzmień.

DNA Jareckiego jest tutaj słyszalne od pierwszych taktów, a warstwa muzyczna i tekstowa nie pozostawia złudzeń. To najlepszy i najpełniejszy album artysty. Artystyczna dojrzałość zapewniła muzykowi jeszcze większą niezależność i swobodne łączenie gatunków. Zaowocowało to albumem bardzo zróżnicowanym stylistycznie o silnym artystycznym wyrazie.

Fani poprzednich płyt z pewnością poczują się jak w domu. Charakterystyczne eklektyczne podejście do muzyki to niski ukłon w stronę grooviących soulowo-funkowych kompozycji. Ale jest jednak nowa warstwa. Osobiste, często wręcz intymne opowieści o miłości, życiu i przywiązaniu do natury. Wrażliwość wyśpiewana w soulowych brzmieniach, a wszystko misternie utkane z dźwięków przemyconych z poprzednich epok.